"Coaching is makkelijk geld verdienen, toch?"

— F*ck coaching

F*ck coaching

 

Coachingspraktijken lijken als paddenstoelen uit de grond te schieten. Waarschijnlijk doordat mensen denken dat hier ‘het’ geld zit. Niet heel gek natuurlijk als je een coach voorbij zit komen die €3.000,- vraagt. Deze zal waarschijnlijk dan ook nog aan de lage kant zitten. Een blog over hoe ik denk over het begrip coaching en waarom ik zelf geen coach ben, hoewel ik hier toch een opleiding voor gevolgd heb.

Coachen is zo slecht nog niet

Oke, nu wil ik gelijk wel een uit de wereld helpen dat ik een ongelofelijk hekel aan coaches heb. Het tegendeel is zelfs waar. Begin 2019 volgde ik Deep Coaching bij BengCoaching. Deze coaching was op basis van NLP en ik kan niet anders zeggen dat mij dit heel erg geholpen heeft in overeind blijven staan. Nog steeds heb ik een kort lijntje met Joël en kan ik bij hem aankloppen als dit nodig is.

Dat vind ik een wezenlijk pluspunt aan een coach. Iemand die na het traject wat je samen doorloopt nog steeds bereikbaar is. Zonder dat hij gelijk zegt dat het mij een zak met geld kost. De afspraak is, dat als het iets kost we dit altijd bespreken. Hoera voor coaches die helder communiceren!

Dus ik zou de laatste zijn die geen voorstander van coaching is. Maar ik heb daar wel een paar voorwaarden voor.

Coaching is geen beschermd beroep

Het geven dat coaching is namelijk geen beschermd beroep. Iedereen, ongeacht opleidingsachtergrond, kan zich coach noemen. En dat is dan eigenlijk ook het hele gevaar. Doordat iedereen zich coach kan noemen weet je nu niet meer welke mensen echt een achtergrond qua coaching hebben of welke mensen coach zijn geworden uit hun eigen ervaring als ondernemer. Daar zit voor mij een wezenlijk verschil in. Voor coaching heb je naar mijn mening echt een opleiding nodig. Je hebt nodig om te weten hoe het menselijk brein werkt en hoe je mensen dingen aan kunt leren. Anders kunnen klanten, cliënten of opdrachtgevers niks met de kennis die jij met ze deelt.

Waarom ik geen coach ben

‘Maar Lindsay, als jij het allemaal zo goed weet, waarom noem jij jezelf dan geen coach?’ Daar heb ik wel een aantal redenen voor. Waarom ik dit wel zou kunnen doen is, omdat ik binnen mijn opleiding mij heb specialiseren tot trainer/coach. Ik heb dus ook daadwerkelijk op mijn diploma staan dat ik dit ben. En toch kies ik ervoor om dit niet te noemen. Betekent overigens niet dat ik geen gebruik maak van die kennis.

Ik wil graag verder gaan dan waar een coach stopt. Het idee wat ik namelijk heb is dat een coach vaak volgens een vaste methode werkt. An sich is daar natuurlijk helemaal niks verkeerds mee. Maar hoeveel mensen werken nu precies het fijnst op dezelfde methode. Elke mens is anders, elke wens is anders. Daarom geloof ik niet dat er een methode is die voor iedereen toepasbaar is. Als ik met een opdrachtgever zit heb ik vijftien varianten die ik kan toepassen. Wanneer deze ook niet aansluiten ga ik op zoek naar nummer zestien. Het maakt mij niet uit. Ik wil dat een opdrachtgever zich gehoord en begrepen voelt. Dat ze het gevoel hebben dat het ook echt een persoonlijk advies is. Dat is waarom ik mij persoonlijk adviseur noem en geen coach.

‘Makkelijk’ geld verdienen

Daarnaast heb ik het gevoel dat er onnodig veel geld gevraagd wordt. Laten we wel wezen. Niet iedereen heeft een geldboom in zijn tuin staan. En voor de mensen die dit wel hebben, een stekje mag altijd opgestuurd worden. Oké, nu maak ik er een grapje van, maar hier zit natuurlijk wel een kern van waaruit in. Niet iedereen heeft de middelen om duizenden euro’s op voorhand te kunnen investeren. Dan is het leuk dat mensen zeggen dat je dit echt wel terug kan verdienen, maar nog altijd zal je eerst zelf dit geld ergens vandaan moeten halen. Uit eigen ervaring kan ik inmiddels zeggen dat dit niet altijd een gemakkelijke opgave is. Sterker nog, als ik wel een zak geld zou hebben, dan zou ik wellicht overwegen om dit te investeren in mijn eigen ontwikkeling. Of een vakantie. Dat vind ik ook een goede optie.

Hoewel mijn mening dus misschien in eerste instantie ietwat ongezouten overkomt, heb ik niks tegen coaches. Wel tegen de mensen die op deze manier makkelijk geld kan verdienen. Het zorgt ervoor dat de coaches die echt van waarde zijn ondersneeuwen en niet meer gevonden of geloofd worden. Het zorgt ervoor dat er op coaching een negatieve toon begint te zingen. Het heeft er ook voor gezorgd dat ik onder geen beding als coach gezien wil worden. Ik wil juist dat stukje extra geven. Het stukje persoonlijk en niet volgens een vaste methode werken. Ik wil laten zien dat persoonlijk advies maar om één ding draait. Of liever gezegd, om één iemand. Jou.