Voor alle haters

Voor alle haters

Het nieuwe jaar wil ik met een kleine terugblik beginnen naar vorig jaar. Een bewogen jaar voor mij. Te horen krijgen dat je twee jaar na dato alsnog aangifte van verkrachting mag doen, je verhaal meerdere keren in de media vertellen. Anderhalve week na het doen van mijn aangifte te horen krijgen dat de man die mijn verkracht had gevonden was en vervolgens zeven maanden daarna dat hij niet vervolgd zal worden. En dat was maar een van de facetten in mijn leven die voor veel beweging zorgden.

Lang niet altijd laat ik zien wat alle reacties met mij doen. Laat ik je namelijk wel uit de deze droomwereld helpen. Niet alle reacties zijn positief geweest. Er zijn reacties geweest die binnen zijn gekomen, die mij in het diepst van mijn kern hebben geraakt. Ik heb afgelopen jaar moeten leren om mij tegen deze negatieve reacties te weren, ik heb er mee leren omgaan. Ik ben erboven gaan staan. Maar voor een keer zet ik mijn haters in het zonnetje. Dit verhaal is voor hen.

Voor diegene die zomaar oordeelde,

Je kent mij niet, weet slechts een deel van mijn verhaal. Je liet je mening horen, soms publiekelijk. Jij sprak je verbazing op Twitter uit ‘waarom iemand mij zou verkrachten?’ Alsof ik geen aantrekkelijke vrouw was. Of dat als je een aantrekkelijk vrouw bent, dat het dan wel begrijpelijk is. Je hebt mij verdriet gedaan. Ik was op mijn kwetsbaarst en je nam een loopje met mij. Je oordeelde zonder mijn hele verhaal te kennen. Uiteindelijk heb ik een halfuur gehuild. Het moest eruit. De pijn die jij mij gedaan had. Vervolgens ben ik boos op je geweest. Boos dat je zo’n kortzichtig oordeel had. Boos, omdat je blijkbaar de kern van het verhaal niet snapt. Verkrachting heeft niks met aantrekkelijkheid te maken. Het heeft alles te maken met een grens overgaan die niet oké is. Het heeft alles met de verkrachter te maken, maar nooit met degene die verkracht wordt.

Voor diegene die seks met mij wilde,

Zo attent om een berichtje te sturen op de dag dat mijn verhaal in het AD verscheen. Hoe je een berichtje volledig in hoofdletters stuurde met de uitnodiging om naar je toe te komen. Om seks te hebben, omdat ik een mooie vrouw ben. Voor de hater hierboven, blijkbaar deelt niet iedereen jouw mening.

Ik schrok in eerste instantie toen ik je berichtje kreeg. De brutaliteit om mij op te zoeken op Facebook en vervolgens een berichtje te sturen. Zo uit het niks. Had je dan echt niet de boodschap uit mijn verhaal begrepen? Of misschien de conclusie kunnen te kunnen trekken dat jouw bericht wel het laatste zou zijn waar ik op zit te wachten? Dat het absoluut ongepast is om dit soort taal te sturen? En mocht je dit dan willen sturen, zou ik het op zijn minst fijn vinden als je fatsoenlijk Nederlands kan schrijven. Laten we wel wezen.

Voor diegene die mijn probleem wilde oplossen,

Een betrokken bericht vol bewondering over mijn openheid om vervolgens te vragen of ik een relatie heb. Als er iets is wat ik al jaren privé houd, is het mijn relatiestatus. Dus dat gaf ik je ook als antwoord. Maar jij was degene die mijn problemen wilde oplossen. Jij was degene die mij er wel overheen zou kunnen helpen.

Lange leven de 21e eeuw. Er zijn datingapps en sites te over. En als ik er op eentje zou willen staan, zou ik mezelf hier wel voor aanmelden. Via daar kan je mij dan benaderen, als ik er te vinden ben.

Dat ik mijn relatiestatus privé houd heeft namelijk te maken met reacties als de jouwe. Ik wil niet dat iemand zich met mijn liefdesleven bemoeit. Of ik nu wel of geen partner heb. Ik heb geen probleem wat andere mensen kunnen oplossen. En als er al een probleem is, dan heb ik lieve vrienden of zoek ik naar een therapeut om erover te praten.

Voor diegene met een bord voor zijn kop,

Die zei dat iemand thuis uitnodigen codetaal is voor seks hebben. Ik ben verbaasd geweest over het gemak waarmee dit gezegd werd. Is dit daadwerkelijk zo? Maar hoe kan het dan dat in mijn hele leven dit nooit eerder gebeurd is? Door iemand thuis uitgenodigd te worden geeft je geen vrijbrief om zomaar alles te doen. Je bent pas een echte heer als je nagaat of de ander dat ook wilt. Wat jij denkt hoeft niet per se de waarheid te zijn.

Een blog speciaal voor mijn haters, die ik zelf eigenlijk niet haat. Ik weet namelijk dat jullie reageren vanuit een bepaald referentiekader. Dat jullie misschien bang zijn, omdat jullie zelf twijfels hebben. Dat jullie je bedreigd voelen door iemand die duidelijk aangeeft dat ze het niet pikt zo behandeld te worden. Zolang jullie bestaan zal ik bestaan. Jullie zijn namelijk de personen die het lastig maken om je verhaal te delen. En ik zal laten zien dat ondanks jullie reacties ik mijn verhaal zal blijven vertellen. Zodat anderen die hopelijk ook durven. Zodat iedereen die dit overkomt niet te maken krijgt met victim blaming, maar dat ze de hulp krijgen die ze nodig hebben.