Levenslang

Schrijven om mijn gevoel op papier te zetten. Orde te scheppen in de gedachtes die ik had. Nadat ik op 8 december 2016 werd verkracht en ik een Post-Traumatische Stress Stoornis (PTSS) ontwikkelde werd dit voor mij alleen maar belangrijker. Praten over wat ik voelde en wat ik dacht lukte niet. In het schrijven kon ik gelukkig wel alles kwijt.

 

Door het schrijven ontstond ook de mogelijkheid om mijn verhaal te delen. In eerste instantie deed ik dit met vrienden. Zodat zij wisten welke chaos er in mijn hoofd was. ‘Linds, hier moet je meer mee doen.’ En zo ontstond het idee voor een boek.

 

Het is het boek wat ik zelf het willen lezen toen mijn rollercoaster begon. Verkrachting is niet alleen maar van je fiets afgetrokken in het park. Verkrachting kan ook in je eigen huis tijdens een tinderdate gebeuren. Verkrachting hoeft niet altijd te leidde tot een strafzaak. Maar ook nadat je verkracht bent is er een leven. Een leven dat de moeite waard is.

 

Levenslang staat voor een ervaring die je levenslang met je bedraagt. Ook als de man die mij verkracht heeft een levenslange gevangenisstraf zou krijgen, zou het mij niet helpen. Levenslang is mijn verhaal en hoe ik alles wat er is gebeurd beleefd hebt. Een verhaal wat nog niet af is, omdat mijn leven nog altijd doorgaat. 

 

Een boek voor iedereen die ook met deze verschrikkelijke gebeurtenis te maken krijgt. Een boek voor vrienden en familie die het gevoel hebben dat ze machteloos staan. Een boek voor superhelden, zodat je weet wat je kan doen. Of in ieder geval leest wat mij geholpen heeft.